Wakker Dier lanceert tv-spot.

9 Jul

Supermarkten die stunten met bodemprijzen voor vlees, een slechte zaak. Je betaalt minder voor een kilo varkensvlees of kip dan voor een kilo kattenvoer, is dat eigenlijk niet raar? Omdat boeren het vlees van hun dieren voor steeds minder geld moeten gaan aanbieden, komt het dierenwelzijn in het gedrang. Het mag immers steeds minder kosten om een dier te verzorgen – bij een kip zelfs maar 1 euro voor een heel jaar verzorging! De boer worstelt om te kunnen blijven bestaan, terwijl de supermarkt veel klanten trekt met haar bodemprijzen. En dat over de rug van het dier.

Wakker Dier is een stichting die met man en macht vecht tegen deze ontwikkeling, en als gevolg van haar inspanningen zijn veel supermarkten in het afgelopen jaar meer diervriendelijke producten gaan aanbieden, en minder gaan stunten met vlees. Het einddoel, namelijk het uitbannen van de kiloknaller, is echter bij lange na nog niet bereikt. Daarom lanceert zij vandaag een nieuwe tv-spot, die consumenten ervan bewust moet maken wat ze eigenlijk kopen.

Hier kun je de video vast bekijken :

New category : Moments

17 Mei

A day in may

Koopkracht

17 Mei

In het Westen zijn we verslaafd aan het kopen van spullen. Nog voor het voorwerp dat we gebruiken versleten of kapot is, kopen we al iets nieuws. Iets dat mooier en beter is, dat meer mogelijkheden heeft en veel sneller is dan datgene wat we al hadden. Het geeft een tijdelijk geluksgevoel, dat helaas na enkele dagen weer uitgewerkt is. Om ons weer leuk, hip en snel te voelen gaan we daarom weer iets kopen.

Eigenlijk is het onze schuld niet. In grootmoeders tijd was het heel anders. Er was één iemand in de straat die een tv had, daar ging iedereen dan naartoe om samen een programma te kijken. Veel keus was er daarbij niet, er waren maar twee of drie omroepen met een vaste programma indeling. Je grote zus had een jurk, en als zij hem niet meer dragen kon, kreeg jij of je andere zusje hem. Weinig mensen hadden een auto, en zeker geen twee. Na de oorlog nam de koopkracht van mensen toe, en werd men gestimuleerd om dingen te gaan kopen. De massaproductie kwam op gang, deze is tot de dag van vandaag alleen maar blijven groeien.

Nu lijkt er echter geen rem meer op te zitten. Denk er eens goed over na. Wanneer ben je voor het laatst gaan winkelen terwijl je eigenlijk niets nodig had? Als je je wat minder goed voelt, ga je dan iets kopen, of ga je iets anders doen? En als je met je familie op vakantie bent, wat doen jullie dan vaak? Grote kans dat het met winkelen te maken heeft. Wanneer je dit gedrag bij jezelf waarneemt, geeft het al snel een bevreemdend gevoel. Waarom doe je het eigenlijk?

Onze omgeving helpt ons niet mee. Als we iets nieuws aanhebben, zijn onze vrienden en collega’s de eersten om uit te roepen hoe leuk we er wel niet uitzien. Dit geeft ons het gevoel dat we toch wel leuk zijn, doet ons geaccepteerd voelen. We willen vaker dit gevoel, daarom gaan we al snel weer kijken voor een nieuw setje waarmee we kunnen “scoren”. Of die nieuwe gadget waar iedereen mee loopt.

Mijn vraag is wat er met ons gebeurt wanneer het “spullen”beeld wat we van onszelf hebben wegvalt. Tenslotte zijn we niet onze eigendommen, maar wie zijn we dan wel? Wanneer je af zou moeten kicken van je koopverslaving, wat zou er dan voor in de plaats komen?

Welkom.

13 Apr

Gelukkig, je hebt je weg gevonden. Maar waar ben je nu precies? Ik zal het je vertellen. Je bevindt je op een verzamelplek. Een plek waar ideeën, informatie en verschillende visies samen moeten gaan komen met een doel : Inspireren, bewust maken, discussie op gang brengen, leiden tot nog meer ideeën en uiteindelijk actie. Want vooral dat laatste is erg belangrijk, to practice what you preach. De wereld ingaan en beoefenen wat je ontdekt hebt.

Wij zijn geen logmakers, enkel amateurs. We hebben geen speciale dingen gedaan om te kwalificeren als deskundige op het gebied van duurzaamheid. We hebben enkel ons gezonde verstand. We lezen veel, en we zijn geïnteresseerd in wat er om ons heen gebeurt. We willen graag iets kwijt, we willen erover praten, als het kan met jou. We willen ervoor zorgen dat nog veel meer mensen gaan nadenken over de wereld waarin ze leven, en de manier waarop er op dit moment mee omgegaan wordt. Of dat misschien anders kan. Wij denken van wel.

Ik ben Indigo, de hoofdschrijfster van dit log. Maar ik ben niet de enige. Er zijn er meer, en zullen er nog meer zijn. Dat alles te zijner tijd. Nu ga ik aan het werk. Proberen hier iets van te maken.